Wirus Zachodniego Nilu na Cyprze. Liczba przypadków wzrosła do 14

Do 14 wzrosła liczba odnotowanych na Cyprze przypadków zakażenia wirusem Zachodniego Nilu. Według danych aktualnych na 17 września dziewięć zakażeń zostało potwierdzonych laboratoryjnie, a kolejnych pięć zakwalifikowano jako przypadki prawdopodobne. Od początku tegorocznego sezonu odnotowano także jeden zgon związany z zakażeniem.

Trzynaście spośród czternastu przypadków uznano za lokalne, co oznacza, że do zakażenia doszło na wyspie. Jeden przypadek został przywieziony z zagranicy. Cypryjskie służby sanitarne zwiększają działania przeciwko komarom, szczególnie w miejscach, w których wykryto zakażenia albo większą liczbę potencjalnych siedlisk owadów.

Liczba przypadków podwoiła się

Jeszcze na początku września cypryjskie władze informowały o siedmiu potwierdzonych lub badanych przypadkach zakażenia. Najnowsze zestawienie obejmuje już 14 przypadków: dziewięć potwierdzonych oraz pięć prawdopodobnych.

Przypadek prawdopodobny nie oznacza tego samego co zakażenie potwierdzone laboratoryjnie. Jest klasyfikowany na podstawie objawów, wywiadu epidemiologicznego i dostępnych wyników badań, ale nie spełnia jeszcze wszystkich kryteriów laboratoryjnego potwierdzenia.

Zdecydowana większość zakażeń została uznana za miejscowe. Potwierdza to, że wirus krąży wśród komarów i ptaków występujących na wyspie, a przypadki nie są wyłącznie związane z podróżami zagranicznymi.

Więcej komarów w części Nikozji

Problem jest szczególnie widoczny w niektórych częściach Nikozji. Mieszkańcy zgłaszają zwiększoną liczbę komarów, a lokalne władze prowadzą opryski i kontrole potencjalnych miejsc ich rozmnażania.

Do powstawania nowych siedlisk przyczyniają się między innymi:

• stojąca woda w ogrodach,
• nieużywane lub źle utrzymywane baseny,
• odkryte beczki i zbiorniki,
• niedrożne odpływy oraz rynny,
• podstawki pod doniczkami,
• pozostawione na zewnątrz wiadra, opony i pojemniki.

Po intensywnych opadach liczba takich miejsc może szybko wzrosnąć. Komarom wystarcza nawet niewielka ilość stojącej wody, aby złożyć jaja.

Opryski mogą ograniczyć liczbę dorosłych owadów, ale nie zastąpią usuwania wody z prywatnych posesji, ogrodów i balkonów.

Jak przenosi się wirus Zachodniego Nilu?

Wirus najczęściej przenoszony jest przez komary, które wcześniej pobrały krew od zakażonych ptaków. Ptaki są jego głównym naturalnym rezerwuarem.

Człowiek nie zakaża się podczas zwykłego kontaktu z chorym, wspólnego przebywania w pomieszczeniu, dotykania ani korzystania z tych samych przedmiotów.

W bardzo rzadkich sytuacjach możliwe są inne drogi transmisji, między innymi przez transfuzję krwi, przeszczep narządu albo z matki na dziecko. Systemy krwiodawstwa stosują jednak procedury ograniczające takie ryzyko.

Nie każdy komar przenosi wirusa i nie każde ukłucie prowadzi do zakażenia.

Większość zakażeń przebiega bez objawów

Światowa Organizacja Zdrowia podaje, że większość osób zakażonych wirusem Zachodniego Nilu nie ma żadnych objawów.

U części chorych może wystąpić gorączka Zachodniego Nilu. Jej objawy mogą obejmować:

• gorączkę,
• ból głowy,
• osłabienie i zmęczenie,
• bóle mięśni oraz stawów,
• nudności lub wymioty,
• powiększenie węzłów chłonnych,
• wysypkę.

Objawy zazwyczaj pojawiają się od kilku do kilkunastu dni po ukłuciu zakażonego komara. U większości pacjentów mają łagodny przebieg, ale zmęczenie i osłabienie mogą utrzymywać się dłużej.

Kiedy potrzebna jest pilna pomoc medyczna?

W niewielkiej części przypadków wirus może zaatakować układ nerwowy i doprowadzić między innymi do zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych albo ostrego porażenia.

Większe ryzyko ciężkiego przebiegu dotyczy szczególnie:

• osób starszych,
• pacjentów z chorobami przewlekłymi,
• osób z obniżoną odpornością,
• pacjentów po przeszczepach lub przyjmujących leki osłabiające odporność.

Pilnej oceny lekarskiej wymagają wysoka gorączka połączona z silnym bólem głowy, sztywnością karku, dezorientacją, drgawkami, nagłym osłabieniem mięśni albo zaburzeniami świadomości.

Nie ma szczepionki przeznaczonej dla ludzi

Obecnie nie istnieje zatwierdzona szczepionka przeciwko wirusowi Zachodniego Nilu przeznaczona dla ludzi.

Nie ma również swoistego leku przeciwwirusowego stosowanego rutynowo w leczeniu tej infekcji. Pomoc medyczna polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów, uzupełnianiu płynów, obserwacji pacjenta i leczeniu powikłań.

W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja, podawanie płynów dożylnie, wspomaganie oddychania i intensywne monitorowanie stanu chorego.

Jak ograniczyć ryzyko ukłucia?

Najważniejsze jest ograniczenie kontaktu z komarami oraz usuwanie miejsc, w których owady mogą się rozmnażać.

Warto:

• regularnie opróżniać pojemniki, w których zbiera się woda,
• często wymieniać wodę w miskach dla zwierząt,
• czyścić odpływy i rynny,
• zakrywać beczki oraz zbiorniki na wodę,
• utrzymywać baseny w odpowiednim stanie,
• stosować środki odstraszające komary zgodnie z instrukcją,
• zamontować siatki w oknach i drzwiach,
• wieczorem nosić ubrania zasłaniające ręce i nogi.

Komary z rodzaju Culex, które mogą przenosić wirusa, są szczególnie aktywne od zmierzchu do świtu. Właśnie w tych godzinach warto dokładniej zabezpieczyć skórę i ograniczyć pozostawianie otwartych okien bez moskitier.

Wzrost liczby przypadków nie oznacza, że każda osoba ukłuta przez komara zostanie zakażona. Potwierdza jednak lokalną obecność wirusa i pokazuje, że prostych środków ochronnych nie należy lekceważyć.

Źródła: Ministerstwo Zdrowia Republiki Cypryjskiej, Cyprus News Agency, AlphaNews, ANT1, Światowa Organizacja Zdrowia.